Η ταινία ξεκινά καλά, με ένα θέμα όχι πρωτότυπο, αλλά ίσως το πρώτο στον ευρύτερο ελληνικό κινηματογράφο. Η ιστορία συνηθισμένη (όπως στο Επίθεση στη Γουόλ Στριτ) με μια κατάσταση ομηρίας και τέλος μάλλον προβλέψιμο και ατυχές. Η ατμόσφαιρα είναι καλή και οι προσδοκίες του τηλεθεατή είναι πολλές, αλλά κρατάν λίγο. Η εμφάνιση της αστυνομίας σηματοδοτεί για μένα το ουσιαστικό τέλος...
Ας πούμε ότι το σενάριο έχει μια σχετική πρωτοτυπία. Σειρά του Κέβιν Κόστνερ να παίξει τον σούπερ πράκτορα του FBI που κάνει άνω κάτω το Παρίσι ενώ αυτός καταφέρνει να παραμείνει ατσαλάκωτος, όπως άλλωστε αρμόζει στα γνωστά πρότυπα του Χόλιγουντ. Μοναδικό μυστήριο, αν θα πεθάνει ο πρωταγωνιστής στο τέλος της ταινίας ή όχι, τέλος όχι ιδιαίτερα ευφάνταστο. Ταινία από το "πανέρι" του...
Η Ιστορία της Ναχίντ (2015)
Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω λέγοντας ότι αυτή δεν είναι μια «εύκολη» ταινία. Το Ναχίντ είναι ένα ωραίο παράθυρο στη ζωή μιας γυναίκας στην ιρανική κοινωνία, αλλά είναι επίσης ένας ευαίσθητος προβληματισμός για τα διλήμματα και τις κρίσεις που έχουμε να αντιμετωπίσουμε κατά τη διάρκεια της ζωής μας, ανεξάρτητα από τον πολιτισμό μας. Υπάρχει ένα είδος καταπιεστικής ατμόσφαιρας σε αυτή...