Δεν πιστεύω ότι αυτή η ιστορία είναι τόσο συναρπαστική ή ικανοποιητικά ειπωμένη. Υπήρχαν κάποιες λεπτομέρειες που μου έμειναν αξέχαστες, αλλά πραγματικά δεν με εντυπωσίασε η εξέλιξη. Θα πω ότι η πρωταγωνίστρια έκανε καταπληκτική δουλειά, και οι περισσότεροι άλλοι έφεραν ρεαλισμό στους ρόλους τους, ειδικά επειδή εργάζονται στη βιομηχανία ταινιών για ενήλικες στην πραγματική ζωή....
Το Κόκκινο Σπουργίτι δεν είναι αυτό που φαίνεται και αυτό είναι πραγματικά καλό. Επανενωμένη με τον σκηνοθέτη Φράνσις Λόρενς, η Τζένιφερ Λόρενς φέρνει την πρωταρχική δύναμη σε αυτό το κρύο και σκληρό θρίλερ. Δεν είναι μια ταινία δράσης, καθώς δεν έχει σχεδόν καμία ροή δράσης, αλλά είναι ένα έξυπνο και μελετημένο πολιτικό δράμα. Είναι μία από αυτές τις λίγες ενδιαφέρουσες περιπτώσεις...
Η Δύναμη Του Κεραυνού (1995)
Λίγο αφότου ο Τσάκι Τσαν αποφάσισε να γίνει εμπορικός. Εκτός από πολύ καλό ξύλο, κάνει και τα υπόλοιπα πολύ καλά. Δε θα το παρεξηγήσουμε όμως πολύ, ήταν η εποχή της άνθισης αυτών των ταινιών δράσης με ήρωες χαρακτήρες που βαράνε χωρίς να παθαίνουν το παραμικρό. Γουίλις, Σβανζενέγκερ, Σταλόνε, Βαν Νταμ, Σιγκάλ, Λούγκρν, Νόρις κτλ κτλ