Πάντα βάζω κανόνα να κάνω κριτική μόνο όταν τελειώσει μια σειρά ή μια ταινία. Σε αυτήν την περίπτωση, ξεκίνησα περίπου σαράντα λεπτά, για έναν μόνο λόγο: βαρέθηκα απίστευτα. Λατρεύω την πρωτότυπη Blade Runner του 1982, και παρόλο που μια ταινία πίστευα ότι δεν χρειαζόταν ποτέ συνέχεια, ήμουν ανοιχτός σε αυτή την εκδοχή και πίστευα ότι η βασική ιστορία αυτής της ταινίας ήταν αρκετά...
Ήταν κάπως περίεργο να βλέπω τον Τομ Χανκς σε αυτή την ταινία. Νομίζω ότι η θετική του εικόνα τον δυσκολεύει να τον δούμε ως ψυχρό δολοφόνο. Ο χαρακτήρας του Χανκς έχει την ιδιότητα ενός είδους νονού που κρατά την οικογένεια ενωμένη. Πέρα από αυτό, είναι περισσότερο μια ταινία για μια τάση που υπάρχει πάρα πολύ στην κουλτούρα μας, αυτή των ισχυρών που καταβάλλουν κάθε μέσο για...
Φόνος στο Λευκό Οίκο (1997)
Έλεος πια με αυτές τις κακογραμμένες ταινίες δράσης του Γουέσλει Σνάιπς, ο οποίος έχει γίνει πάμπλουτος με τα χαμηλά στάνταρτνς του μέσου αμερικανού θεατή. Και πόσες φορές πια πρέπει να μας απασχολήσει η ζωή ενός αμερικανού προέδρου κάτω από τη σκέπη του Λευκού Οίκου; Προτιμήστε κάτι άλλο by far