Τι να πούμε τώρα γι αυτή τη ταινία...πρόκειται για την 24η ταινία που σκηνοθέτησε ο Κλιντ Ίστγουντ και από τις λίγες στις οποίες δεν συμμετείχε ως ηθοποιός. Δύο κερδισμένα όσκαρ για τον Σον Πεν και τον Τιμ Ρόμπινς και άλλες 4 υποψηφιότητες. Η δύναμη της ταινίας εκτός από τα τρία μεγάλα ονόματα είναι οι σκοτεινοί χαρακτήρες που υποδύονται. Ο Τιμ Ρόμπινς ζει μέσα στις δικές του δυστυχίες...
Από τις φορές που αναρωτιέσαι γιατί βλέπεις κάποια ταινία. Το θέμα δημοφιλές και γνωστό, αλλά ο Γκοτζίλα ελαφρώς παραποιημένος, οι Μπρόντερικ και Ρενό απλά υπάρχουν. Τα εφέ ικανοποιητικά για το 1998 αλλά τα υπόλοιπα είναι για κλάμματα. Ξεκινώντας από νωρίς με τα τεράστια γελοία ίχνη του Γκοτζίλα στο έδαφος και τους ανόητους διαλόγους του Κέβιν Νταν με τον Μπρόντερικ. Ένα ρομάντσο...
Το Σώμα (2012)
Η πλοκή φαίνεται αρκετά απλή στην αρχή, όπως και σε κάθε συνηθισμένη αστυνομική έρευνα, αλλά πηγαίνει πολύ βαθύτερα στη συνέχεια της ταινίας. Υποψιαζόμουν τα πάντα και όλους και εξακολουθούσα να μη μπορώ να βρω την απάντηση. Το τέλος ήταν εντελώς εξωφρενικό, αλλά εκτελέστηκε με τελειότητα. Το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας εξελίσσεται στο νεκροτομείο με πολλές ανακρίσεις και τηλεφωνικές...