Το Κόκκινο Σπουργίτι δεν είναι αυτό που φαίνεται και αυτό είναι πραγματικά καλό. Επανενωμένη με τον σκηνοθέτη Φράνσις Λόρενς, η Τζένιφερ Λόρενς φέρνει την πρωταρχική δύναμη σε αυτό το κρύο και σκληρό θρίλερ. Δεν είναι μια ταινία δράσης, καθώς δεν έχει σχεδόν καμία ροή δράσης, αλλά είναι ένα έξυπνο και μελετημένο πολιτικό δράμα. Είναι μία από αυτές τις λίγες ενδιαφέρουσες περιπτώσεις...
Μία άλλη εκδοχή του P.S. I Love You, 10 σχεδόν χρόνια μετά. Αν και υποτίθεται οτι είναι πιο σκοτεινό και πιο εκλεπτυσμένο, ξεφεύγοντας από τη ρομαντική κομεντί που είναι το P.S. I Love You, δεν καταφέρνει να γίνει καλύτερο, ούτε καν ισάξιο, καθώς μόλις καταλάβεις τι γίνεται, ξέρεις και την υπόλοιπη ταινία. Θα συμφωνήσω απόλυτα με το προηγούμενο σχόλιο. Η ταινία γρήγορα γίνεται βαρετή...
Η Άλλη Όψη της Ελπίδας (2017)
Στο σύγχρονο Ελσίνκι, ακολουθούνται οι ζωές δύο χαρακτήρων: Ο Waldemar ξεκινά μια νέα ζωή χωρίζοντας και ανοίγει ένα νέο εστιατόριο. Ο Khaled είναι πρόσφυγας από το Χαλέπι της Συρίας που ζητά άσυλο στη Φινλανδία. Αυτή η ταινία αξίζει τα εύσημα για ένα θέμα που συνεχίζει να είναι πρωτοσέλιδο και το εξατομικεύει. Οι Φινλανδοί σε αυτήν την ταινία παρουσιάζονται ως επί το πλείστον ως...