Μετα δυσκολίας μπορώ να χαρακτηρίσω την ταινία οικογενειακή, αφού το σενάριο πείθει ηλικίες με μονοψήφιο νούμερο. Ούτε και ο προφανής συμβολισμός της κούκλας πείθει. Προφανώς στην Αμερική το μοτίβο δουλεύει, αφού πληρώθηκαν τόσα μεγάλα ονόματα για να συμμετέχουν. Θα την έβλεπα μόνο παραμονή Χριστουγέννων το μεσημέρι με τη μικρή μου κόρη στα πρόθυρα ύπνου. Τίποτα παραπάνω
Τη συνιστω ανεπιφυλακτα στον οιοδηποτε να δει τη ταινια!Αν και μικρος θυμαμαι την αγωνια των δικων μου και τις μετεπειτα ιστοριες που μου αφηγηθησαν μετα απο την γνωστοποιηση της καταστροφης στο Τσερνομπιλ!!!Το σαλο που προκαλεσε μετεπειτα της φνωστοποιηση εδω στην Ελλαδα!!!Προσπαθησαμε οι μετεπειτα γενειες να αποτρεψουμε τη δημιουργια νεων τετοιων σταθμων με διαδηλωσεις εναντιον...
Το Κόκκινο Σπουργίτι (2018)
Το Κόκκινο Σπουργίτι δεν είναι αυτό που φαίνεται και αυτό είναι πραγματικά καλό. Επανενωμένη με τον σκηνοθέτη Φράνσις Λόρενς, η Τζένιφερ Λόρενς φέρνει την πρωταρχική δύναμη σε αυτό το κρύο και σκληρό θρίλερ. Δεν είναι μια ταινία δράσης, καθώς δεν έχει σχεδόν καμία ροή δράσης, αλλά είναι ένα έξυπνο και μελετημένο πολιτικό δράμα. Είναι μία από αυτές τις λίγες ενδιαφέρουσες περιπτώσεις...