Από τις φορές που αναρωτιέσαι γιατί βλέπεις κάποια ταινία. Το θέμα δημοφιλές και γνωστό, αλλά ο Γκοτζίλα ελαφρώς παραποιημένος, οι Μπρόντερικ και Ρενό απλά υπάρχουν. Τα εφέ ικανοποιητικά για το 1998 αλλά τα υπόλοιπα είναι για κλάμματα. Ξεκινώντας από νωρίς με τα τεράστια γελοία ίχνη του Γκοτζίλα στο έδαφος και τους ανόητους διαλόγους του Κέβιν Νταν με τον Μπρόντερικ. Ένα ρομάντσο...
Με ένα σχεδόν απροσφώνητο επώνυμο και μια "παχιά" αυστριακή προφορά, που να πίστευε ποτέ κανείς ότι ένας απλός bodybuilder από ένα μικρό ευρωπαϊκό χωριό θα γίνει ένα από τα μεγαλύτερα αστέρια του Χόλιγουντ, θα παντρευτεί κάποια από την κυρίαρχη οικογένεια Κένεντι, θα καταφέρει να κάνει μια τεράστια περιουσία μέσω έξυπνων επενδύσεων και μια μέρα θα γινόταν ο κυβερνήτης της Καλιφόρνια;...
Ηφαίστειο (1997)
Μία από τις πιο ασυναγώνιστα βαρετές και αδιάφορες ταινίες καταστροφών που έχει δει ποτέ ο κινηματογράφος. Κάνει την ομολογουμένως μέτρια και προβλέψιμη αντίστοιχη ταινία ηφαιστείου - το Η Κορυφή του Δάντη - να μοιάζει με αριστούργημα. Η ίδια η ιστορία είναι αδύναμη και όλες οι αμερικανικές ανοησίες και τα κλισέ του Χόλιγουντ σε κάνουν να αναρωτιέσαι γιατί σπαταλάς τον χρόνο σου...