Η κύρια διαφορά αυτής της ευρωπαϊκής ταινίας είναι ότι ο ήρωας (ο διεφθαρμένος ήρωας) δεν μοιάζει καθόλου με τον Ράμπο, επομένως πρέπει να χρησιμοποιήσει την ευγλωττία του για να χειραγωγήσει τα πράγματα σε ένα σύστημα όπου κανείς δεν μπορεί να εμπιστευτεί κανέναν. Η σωματική βία είναι ελάχιστη στην ταινία. αλλά ο διάλογος και οι καταστάσεις είναι πραγματικά έντονες. Υπάρχουν κάποιες...
Από τις λίγες φορές που η Γη δε σώζεται από έναν γήινο ήρωα όταν ο υπόλοιπος κόσμος δε μπορεί να κάνει τίποτα. Πιασάρικο το νόημα της ταινίας, μέτρια η ερμηνεία του Ριβς, τρανά άστοχη η επιλογή της Κάθι Μπέιτς για τον ρόλο της υπουργού, καλό το σενάριο αν και πρόκειται για ριμέικ, πολύ καλά (για την εποχή) τα οπτικά εφέ
Το Κόκκινο Σπουργίτι (2018)
Το Κόκκινο Σπουργίτι δεν είναι αυτό που φαίνεται και αυτό είναι πραγματικά καλό. Επανενωμένη με τον σκηνοθέτη Φράνσις Λόρενς, η Τζένιφερ Λόρενς φέρνει την πρωταρχική δύναμη σε αυτό το κρύο και σκληρό θρίλερ. Δεν είναι μια ταινία δράσης, καθώς δεν έχει σχεδόν καμία ροή δράσης, αλλά είναι ένα έξυπνο και μελετημένο πολιτικό δράμα. Είναι μία από αυτές τις λίγες ενδιαφέρουσες περιπτώσεις...