Από τις φορές που αναρωτιέσαι γιατί βλέπεις κάποια ταινία. Το θέμα δημοφιλές και γνωστό, αλλά ο Γκοτζίλα ελαφρώς παραποιημένος, οι Μπρόντερικ και Ρενό απλά υπάρχουν. Τα εφέ ικανοποιητικά για το 1998 αλλά τα υπόλοιπα είναι για κλάμματα. Ξεκινώντας από νωρίς με τα τεράστια γελοία ίχνη του Γκοτζίλα στο έδαφος και τους ανόητους διαλόγους του Κέβιν Νταν με τον Μπρόντερικ. Ένα ρομάντσο...
Η Nina Simone ήταν ένα δημοφιλές δημόσιο πρόσωπο στο κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα των μαύρων και μια από τις πιο δημοφιλείς μουσικούς της τζαζ όλων των εποχών. Παραμένει μέχρι σήμερα πολύ επιδραστική και μοναδική. Αυτή η ταινία δεν κατάφερε να αποτυπώσει τίποτα από αυτά. Αποφασίζει να επικεντρωθεί εξ ολοκλήρου στη ρομαντική της σχέση με το βοηθό της τα τελευταία χρόνια της...
Διαζύγιο Θανάτου (2002)
Το «Διαζύγιο Θανάτου» είναι μάλλον ένα ριμέικ του μεγάλου «Ραντεβού στο Παρίσι», αλλά τελικά (όπως θα δείτε κι εσείς) δεν του αξίζει. Για να είμαι ειλικρινής, δεν καταλαβαίνω γιατί έπρεπε να ξανακάνουν την original ταινία αφού αυτή είναι μεγαλειώδης μέχρι σήμερα, τόσο ως θρίλερ Χίτσκοκ όσο και ως κωμωδία. Αλλά το έκαναν ξανά, και όπου στην αρχική ταινία πρωταγωνιστούσε ο Cary Grant...