Από τις φορές που αναρωτιέσαι γιατί βλέπεις κάποια ταινία. Το θέμα δημοφιλές και γνωστό, αλλά ο Γκοτζίλα ελαφρώς παραποιημένος, οι Μπρόντερικ και Ρενό απλά υπάρχουν. Τα εφέ ικανοποιητικά για το 1998 αλλά τα υπόλοιπα είναι για κλάμματα. Ξεκινώντας από νωρίς με τα τεράστια γελοία ίχνη του Γκοτζίλα στο έδαφος και τους ανόητους διαλόγους του Κέβιν Νταν με τον Μπρόντερικ. Ένα ρομάντσο...
Η Ληστεία της Στοκχόλμης είχε τη δυνατότητα να είναι μια σοβαρή, ιστορική ταινία, αλλά για κάποιο λόγο την έκαναν μια γελοία κωμωδία. Ο Ethan Hawke είναι ένας από τους αγαπημένους μου ηθοποιούς, αλλά αυτή είναι μια από τις πιο αδύναμες ερμηνείες του που μπορώ να θυμηθώ. Δεν τον κατηγορώ ιδιαίτερα (εκτός από την ανάληψη του ρόλου) γιατί ο χαρακτήρας του ήταν ένα κακό αστείο. Γιατί...
Τα Πνεύματα του Ινισερίν (2022)
5 χρόνια μετά τη λαμπρή σκοτεινή κωμωδία του «Οι Τρεις Πινακιδες Εξω απο το Εμπινγκ, στο Μιζουρι», ο Martin Mcdonagh σκηνοθετεί μια άλλη λαμπρή ιστορία για τη φιλία, τη φιλοδοξία και τη μοναξιά. Η ταινία περιστρέφεται γύρω από 3 αυτά τόξα και και τα 3 έχουν τα τέλεια συμπεράσματά τους και τέμνονται έξυπνα. Είναι ένα από τα καλύτερα σενάρια που έχετε δει ποτέ. Όπως στο Οι Τρεις Πινακιδες,...