Ο φτωχός παλιός καλός Al Pacino έχει περάσει την εποχή που μεσουρανούσε και ο Karl Urban δεν πάει παρακάτω. Η υποκριτική ήταν οριακά αποδεκτή, η ιστορία ήταν πεζή, χωρίς αγωνία και όχι πολύ έξυπνη αν και προσπάθησε τόσο σκληρά να είναι ... ω, και το τέλος - εδώ τι να πούμε - αλλά ο σκηνοθέτης έχει προφανώς αυταπάτες μεγαλοπρέπειας αν νομίζει ότι θα υπάρξει ένα Το Παιχνίδι του Δολοφόνου...
Ακόμα δεν μπορώ να περιγράψω την κατάσταση του μυαλού μου στο τέλος της ταινίας, ένα μείγμα έντονων καλών και κακών συναισθημάτων που με άφησε χωρίς ανάσα, μια κατάσταση σκέψης που μόνο οι σπουδαιότερες ταινίες μπορούν να σου αφήσουν και αυτή είναι μία από αυτές τις ταινίες! Υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα για να συζητήσουμε για την υπόθεση, που σε ένα σχόλιο όπως αυτό είναι απλώς...
Το Ταξίδι των Καταραμένων (1976)
Υψηλού επιπέδου σκηνοθεσία, δυνατές ερμηνείες από όλους. Το θέμα της ταινίας διχάζει κάπως, γιατί, ενώ μας υποβάλλει τη συμπόνια για τη φρικτή μοίρα των Εβραίων λόγω της δίωξής τους από τον Χίτλερ, επικεντρώνεται σε ένα μικρό κομμάτι των θυμάτων του Ολοκαυτώματος, δηλαδή σε αυτούς που είχαν τη δυνατότητα να πληρώσουν για ένα ταξίδι πάνω σε ένα πολυτελές κρουαζιερόπλοιο. Βέβαια,...