Παλιά και κλασική με δύο μεγάλα για τότε ονόματα, τον Mel Gibson και την Helen Hunt. Ο ορισμός της ρομαντική κομεντί για μεγάλους με τις αναμενόμενες ανατροπές και έρωτες του αμερικανικού ελαφρού κινηματογράφου. Οι πολλές κλισέ σκηνές και το προβλέψιμο από το πρώτο 10λεπτο happy ending, μας κάνουν να νομίζουμε οτι την έχουμε ξαναδεί. Ωστόσο, πρόκειται για μια χαριτωμένη, χαζοχαρούμενη...
Για μένα ήταν μία ταινία που περιέγραφε πολύ γλαφυρά τις αγριότητες των ναζί και τις αντιλήψεις τους για την ευγονία, τον εκ γερμανισμό περιοχών που θεωρούσαν δικές τους...χωρίς να παρουσιάζει αγριότητες κτλ. Πολύ καλές οι ερμηνείες, έντονες οι συναισθηματικές πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης, όπως η φιλία, ό έρωτας, η αντίσταση, η επιβίωση , ή οργή... Για μένα είναι πολύ ρεαλιστική...
Η Νύφη Φορούσε Μαύρα (1968)
Το «La Mariée Était en Noir» είναι ένα απλό αλλά εξαιρετικό θρίλερ. Η ιδιοφυΐα του François Truffault αναπτύσσει την τραγωδία της πρωταγωνίστριας Julie Kohler με λίγες μόνο αναδρομές. Η Jeanne Moreau είναι καταπληκτική, στο ρόλο μιας γυναίκας που βλέπει τον κόσμο της να καταρρέει με τον ανόητο φόνο του αγαπημένου της συζύγου στα σκαλοπάτια της εκκλησίας αμέσως μετά την τελετή του...