Επτά χρόνια μετά την επιτυχία της ταινίας Μικρά Αθώα Ψέμματα (Les Petits Mouchoirs) έρχεται η πολυαναμενόμενη συνέχεια και φαίνεται οτι άξιζε τον κόπο να περιμένουμε. Η επιτυχία της δεν είναι στην μάλλον προβλέψιμη πλοκή της, αλλά στη χημεία στην οθόνη, στους χαρακτήρες στους οποίους αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας και τους φίλους μας και την εκπληκτική ζεστή ατμόσφαιρα που κάνει κάποιον...
Το Κόκκινο Σπουργίτι δεν είναι αυτό που φαίνεται και αυτό είναι πραγματικά καλό. Επανενωμένη με τον σκηνοθέτη Φράνσις Λόρενς, η Τζένιφερ Λόρενς φέρνει την πρωταρχική δύναμη σε αυτό το κρύο και σκληρό θρίλερ. Δεν είναι μια ταινία δράσης, καθώς δεν έχει σχεδόν καμία ροή δράσης, αλλά είναι ένα έξυπνο και μελετημένο πολιτικό δράμα. Είναι μία από αυτές τις λίγες ενδιαφέρουσες περιπτώσεις...
Ο Τιμωρός (2004)
Προσωπικά θεωρώ οτι είναι η καλύτερη ταινία του κινηματογραφικού σύμπαντος της Marvel και ίσως τη τελευταία καλή ταινία εκδίκησης στα πρότυπα που καθιέρωσε σε τέτοιου είδους ταινίες ο Arnold Schwarzenegger τη δεκαετία του '90. Η ταινία, βασισμένη στο ομώνυμο κόμικ, έχει τα πάντα, δράση, δράμα, αγωνία, γέλιο και φαντασία και όλα αυτά τυλιγμένα σε μια υπέροχη σκοτεινή και παρακμιακή...