Από τις πολύ καλές αισθηματικές ταινίες με πρωτότυπο σενάριο και εξαιρετική μουσική. Η αφήγηση της ιστορίας από τον πρωταγωνιστή καθώς παράλληλα εξελίσσονται οι σκηνές της ταινίας δίνει μία μοναδική διάσταση στην εξέλιξη και το νόημα της ιστορίας. Αν και όχι ιδιαίτερα γνωστοί οι πρωταγωνιστές, αποδίδουν τέλεια τους χαρακτήρες που εκπροσωπούν. Ο Άντον Γιέλτσιν είναι πολύ πειστικός...
Από τις φορές που αναρωτιέσαι γιατί βλέπεις κάποια ταινία. Το θέμα δημοφιλές και γνωστό, αλλά ο Γκοτζίλα ελαφρώς παραποιημένος, οι Μπρόντερικ και Ρενό απλά υπάρχουν. Τα εφέ ικανοποιητικά για το 1998 αλλά τα υπόλοιπα είναι για κλάμματα. Ξεκινώντας από νωρίς με τα τεράστια γελοία ίχνη του Γκοτζίλα στο έδαφος και τους ανόητους διαλόγους του Κέβιν Νταν με τον Μπρόντερικ. Ένα ρομάντσο...
Κατ' Οίκον Απειλή (2014)
Είμαι αρκετά σίγουρος ότι δεν είναι αυτό που περίμεναν οι θεατές, αλλά οι κακές αποφάσεις που οδήγησαν στην τελική μοίρα των χαρακτήρων ήταν κωμικές. Ξέρω ότι υποτίθεται ότι πρόκειται για μια ταινία αγωνίας, αλλά η πλοκή και το τέλος δεν έχουν καμία έκπληξη, αντίθετα θα έλεγα οτι είναι και λίγο απογοητευτικά. Όλα ήταν τόσο προβλέψιμα. Η ηθοποιία ήταν εντάξει (αν και το καστ ήταν...