Η ταινία ξεκινά καλά, με ένα θέμα όχι πρωτότυπο, αλλά ίσως το πρώτο στον ευρύτερο ελληνικό κινηματογράφο. Η ιστορία συνηθισμένη (όπως στο Επίθεση στη Γουόλ Στριτ) με μια κατάσταση ομηρίας και τέλος μάλλον προβλέψιμο και ατυχές. Η ατμόσφαιρα είναι καλή και οι προσδοκίες του τηλεθεατή είναι πολλές, αλλά κρατάν λίγο. Η εμφάνιση της αστυνομίας σηματοδοτεί για μένα το ουσιαστικό τέλος...
Είναι αυτό ένα αριστούργημα; Πραγματικά δεν έχω ιδέα, αλλά νιώθω ότι μπορεί να είναι. Τα γυρίσματα είναι τέλεια και η πρωταγωνίστρια απίστευτα καλή. Δεν έχω διαβάσει το βιβλίο στο οποίο βασίζεται και για να είμαι ειλικρινής και δεν έχω καμία επιθυμία να το κάνω. Ο Ντέιβις είναι ένας αριστοτεχνικός σκηνοθέτης. Το «Το σπίτι της ευθυμίας» είναι νομίζω η καλύτερη ταινία του και από...
Ο Εξολοθρευτής (1984)
I love 80's... Ταινία που άφησε ιστορία, για τόσους πολλούς λόγους. Μετά το Κόναν ο Εξολοθρευτής και το Κόναν ο Βάρβαρος, ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ πρωταγωνιστεί στη πρώτη του πραγματικά διάσημη ταινία σε σκηνοθεσία του μετρ του είδους, του Τζέιμς Κάμερον. Η ταινία πρωτοπορεί για την εποχή. Ακόμα και στα οπτικά εφέ, αν εξαιρέσουμε τη σκηνή που βγάζει το μάτι του μπροστά στον καθρέφτη...