Πρόκειται για ένα θρίλερ που χτίζεται πολύ αργά. Πραγματικά αργό, τόσο αργό, που κάποιοι θα βαρεθούν. Και κάποιοι δεν θα φτάσουν ούτε στο τέλος. Προφανώς είναι θέμα γούστου. Ακόμη και το τέλος είναι χαμηλών τόνων και δεν θα ικανοποιήσει όλους, αν και είναι ένας έξυπνος τρόπος να τελειώσει μια ταινία, που πραγματικά με άφησε με το στόμα ανοιχτό! Ο Μάρτιν Σκορσέζε μπορεί να μας έχει...
Από τις λίγες φορές που η Γη δε σώζεται από έναν γήινο ήρωα όταν ο υπόλοιπος κόσμος δε μπορεί να κάνει τίποτα. Πιασάρικο το νόημα της ταινίας, μέτρια η ερμηνεία του Ριβς, τρανά άστοχη η επιλογή της Κάθι Μπέιτς για τον ρόλο της υπουργού, καλό το σενάριο αν και πρόκειται για ριμέικ, πολύ καλά (για την εποχή) τα οπτικά εφέ
Παιχνίδια Συνωμοσίας (2010)
Η ταινία αφορά μία πραγματική υπόθεση και θα μπορούσε να γυριστεί μόνο στην Αμερική καθώς όλα περιστρέφονται γύρω από την πολιτική και τις υπηρεσίες ασφαλείας της χώρας. Ο θεατής βομβαρδίζεται από δεκάδες ονόματα που πρέπει να θυμάται για να παρακολουθήσει σωστά την εξέλιξη της ταινίας. Υπουργοί, δημοσιογράφοι, πράκτορες, παράγοντες, διευθυντές, δεκάδες διαφορετικοί χαρακτήρες εμπλέκονται...