Ενώ βρήκα το "Η Διαδοχή" τρομακτικό - μια ταινία που έχει πολλά κοινά με αυτή εδώ - θα δίσταζα να περιγράψω το Μεσοκαλόκαιρο ως τέτοιο. Έχει κι αυτό το μερίδιό της σε μια φρικτή ιστορία, αλλά η πιο γήινη φύση της επικεντρώνεται στον τρόμο και τα συναισθήματα του ανθρώπου. Είναι μια από τις πιο εντυπωσιακές και καταθλιπτικές ταινίες τρόμου που έχω δει εδώ και πολύ καιρό. Το ξεκίνημα...
Τα πρώτα 30 λεπτά ήταν πολύ ελπιδοφόρα. Καλή δράση, αγωνία, υπέροχη ηθοποιία ... αλλά μόλις εμφανίζεται ένας από τους δευτερεύοντες χαρακτήρες, ο Michael, όλα διαλύονται. Όχι μόνο λόγω της ανασφαλούς και αδέξια μέτριας ερμηνείας του, που μου θύμισε κάποια φθηνή δραματική σαπουνόπερα ή ιστορία αγάπης ... αλλά επειδή αντιπροσωπεύει ένα σημείο εισόδου στο παρελθόν της Ava. Ένα βαρετό...
Μια Ανάσα (2015)
Την είδα την ταινία προσφατα αλλά δεν μ' αρεσαν η μη σωστή αντιμετώπιση της ελληνικής αστυνομίας σε μια ξένη που έχασε το παιδί της και η οποία αδίκως κατηγορούσε την Ελληνίδα. Φάνηκε η αδυναμία μας στο σύστημα υγείας, να βλέπουμε την αιμορραγουσα και να ενδιαφερόμαστε σε δεύτερο χρόνο.Ακομη αδυναμία του υπουργείου τουρισμού, όσο φάνηκε στο έργο, να δώσει τις κατευθύνσεις τις κατάλληλες....