Αναμφισβήτητα μια ταινία με ατέλειωτη δράση, χιούμορ και εξαιρετικά εφέ. Ο συνδυασμός γρήγορων εναλλαγών σκηνής, με μοντέρνα μουσική και εντυπωσιακά πλάνα είναι κάτι που μας έχει συνηθίσει ο Μάικλ Μπέι εδώ και χρόνια, από το πρώτο Bad Boys μέχρι και το Pain & Gain (γρήγορα αναγνωρίζεις τη δουλειά του, αν έχεις δει τις ταινίες του). Τώρα, σαν ιστορία δεν λέει πολλά, καθώς το σενάριο...
Πρώτον, αυτή η ταινία μοιάζει με μια παραγωγή του εργοστασίου σκουπιδιών της Europacorp. Θα σκεφτόμουν τον Pierre Morel ή τον Louis Leterrier ως σκηνοθέτες. Ναι, μοιάζει πολύ με ένα TAKEN ή άλλα σκουπίδια από το άλλο εργοστάσιο των σκουπιδιών του Besson, όλες αυτές οι ταινίες δράσης με Αμερικανούς ηθοποιούς και διαδραματίζονται στο Παρίσι. Αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι, Η Μέρα της...
Η Επίθεση του Γιγαντιαίου Μουσακά (1999)
Εξαιρετικη σατιρα.Γελας βλεποντας ακομα και συνανθρωπους σου να πεθαινουν.Ο Κουτρας με τη συνδρομη των αξιων συνεργατων του πετυχε το στοχο του. Διαπιστωσα οτι υπαρχουν μερικα κοινα στοιχεια με την καινουρια ταινια του Τζιμ Τζαρμους οι Νεκροι δεν Πεθαινουν.Ισως ο Τζιμ ειχε δει το μουσακα του Κουτρα πριν γυρισει την ταινια του με τα ζομπι.Ολοι εξαιρετικοι