Η δεύτερη σημαντικότερη συνεισφορά του Μεξικού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών του 2012 είναι μια ασυνήθιστα καλή δήλωση του Μεξικού κατά του εκφοβισμού με έναν πειραματικό τρόπο, σε σκηνοθεσία του Michel Franco. Μπορεί να υποστηρίξετε ότι οι καταστάσεις που εξελίσονται εδώ φτάνουν στο άκρο αλλά ο κινηματογράφος έχει την ικανότητα να χρησιμοποιεί αυτό το μαγικό εργαλείο μόνο...
Μια ταινία που ακολουθεί έναν γερμανό στρατιώτη σε διάφορες φάσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, του οποίου η πίστη στη πατρίδα γεμίζει αμφιβολίες καθώς ανακαλύπτει τη βαθύτερη ιδεολογία του Γ' Ράιχ. Μια τίμια γερμανική παραγωγή, με αρκετές πολεμικές σκηνές και με καλή αφήγηση μέσα από τα μάτια ενός στρατιώτη, αντικατοπτρίζει μια άλλη πλευρά της "κακής" Γερμανίας, αυτής των ανθρώπων...
Ηφαίστειο (1997)
Μία από τις πιο ασυναγώνιστα βαρετές και αδιάφορες ταινίες καταστροφών που έχει δει ποτέ ο κινηματογράφος. Κάνει την ομολογουμένως μέτρια και προβλέψιμη αντίστοιχη ταινία ηφαιστείου - το Η Κορυφή του Δάντη - να μοιάζει με αριστούργημα. Η ίδια η ιστορία είναι αδύναμη και όλες οι αμερικανικές ανοησίες και τα κλισέ του Χόλιγουντ σε κάνουν να αναρωτιέσαι γιατί σπαταλάς τον χρόνο σου...