Προφανώς ο τίτλος παραπέμπει στο γνωστό σύνδρομο της Στοκχόλμης όπου τα θύματα απαγωγών αναπτύσσουν κάποια συμπάθεια προς τους απαγωγείς τους. Δεν μπορώ να πω ότι η ταινία ήταν κακή αλλά είχε κάποια λογικά κενά και κυρίως το ερώτημα πως δεν βρήκε κάποιο τρόπο η Τερέζα πάλμερ να διαφύγει από το σπίτι στο οποίο ήταν περιορισμένη, καθώς και το όχι τόσο ξεκάθαρο τέλος του απαγωγέα....
Από τις φορές που αναρωτιέσαι γιατί βλέπεις κάποια ταινία. Το θέμα δημοφιλές και γνωστό, αλλά ο Γκοτζίλα ελαφρώς παραποιημένος, οι Μπρόντερικ και Ρενό απλά υπάρχουν. Τα εφέ ικανοποιητικά για το 1998 αλλά τα υπόλοιπα είναι για κλάμματα. Ξεκινώντας από νωρίς με τα τεράστια γελοία ίχνη του Γκοτζίλα στο έδαφος και τους ανόητους διαλόγους του Κέβιν Νταν με τον Μπρόντερικ. Ένα ρομάντσο...
Χωρίς Πυξίδα (2014)
Η ταινία ξεκινά με τον Τζος, τον γιο του Σαμ, που πάει στο κολλέγιο, ηχογραφώντας κάποια demos τραγουδιών που έχει γράψει ο ίδιος. Λίγο αργότερα, πυροβολισμοί πέφτουν στο κολέγιο του Τζος και ξαφνικά το αγόρι είναι νεκρό. Ο πατέρας του και η υπόλοιπη οικογένειά του, είναι συντετριμμένοι. Δύο χρόνια αργότερα, ο Σαμ ζει μόνος του σε ένα ιστιοφόρο, κερδίζοντας χρήματα ως βαφέας και...