Ο Τζον Κραζίνσκι ως πρωταγωνιστής δεν θα έπρεπε να παίζει σε τέτοιου είδους ταινίες. Φαίνεται πιο μαλθακός, πιο baby face, δε κολλάει πουθενά με τους υπόλοιπους σκληροτράχηλους στρατιώτες, κάποια ρομαντική κωμωδία θα του ταίριαζε καλύτερα. Αν κάτι αξίζει σε αυτή τη ταινία, είναι οι μάχες μεταξύ των αμερικανών και των ισλαμιστών, οι οποίες είναι πολύ αληθοφανείς και καλά δοσμένες...
Ποιος θα πίστευε ότι οι σκηνές δύο ελαφιών, που κινούνται αργά μέσα από ένα χιονισμένο δάσος, θα μπορούσαν να είναι τόσο σημαντικές; Εκτός από τα όμορφα πλάνα της φύσης, υπάρχει ένα ιδιαίτερο νόημα σε αυτές, όταν αποδεικνύεται ότι και οι δύο πρωταγωνιστές ονειρεύονται οτι είναι ελάφια. Αυτή είναι η μαγεία του κινηματογράφου: να δίνει στις εικόνες ένα βαθύτερο συναισθηματικό νόημα...
Ο Δρόμος Της Απώλειας (2002)
Ήταν κάπως περίεργο να βλέπω τον Τομ Χανκς σε αυτή την ταινία. Νομίζω ότι η θετική του εικόνα τον δυσκολεύει να τον δούμε ως ψυχρό δολοφόνο. Ο χαρακτήρας του Χανκς έχει την ιδιότητα ενός είδους νονού που κρατά την οικογένεια ενωμένη. Πέρα από αυτό, είναι περισσότερο μια ταινία για μια τάση που υπάρχει πάρα πολύ στην κουλτούρα μας, αυτή των ισχυρών που καταβάλλουν κάθε μέσο για...