Η ταινία όταν κυκλοφόρησε δεν πήρε καλές κριτικές. Μερικοί μάλιστα τη χαρακτήρισαν ως η χειρότερη ταινία του Τομ Χανκς. Σε πρώτη ανάγνωση, τα παραπάνω δεν είναι άδικα. Πράγματι η ταινία είναι λιτή, αργή, χωρίς να είναι προφανές το νόημα αυτών που συμβαίνουν αλλά ούτε να φαίνεται κάποια κατάληξη στο τέλος του τούνελ. Ωστόσο η ταινία περιέχει έναν σουρεαλισμό, ο οποίο γίνεται καλύτερα...
Μια αηδία για ανώμαλα κι ανήθικα μυαλά,η υπεροχή του τίποτα με τοποθετηση ιστορικων μορφών σε ένα μπαχαλο μπλέντερ ιδεων του ψυχασθενή πληροφοριοδότη της παγκοσμιοποιημένης καθεστηκυίας τάξης των ανόητων εφευρετών της επικείμενης κολάσεως.Δειτε την και θα με θυμηθείτε την στιγμή εκείνη.
Λευκός Τίγρης (2012)
Πριν ξεκινήστε να τη δείτε, να έχετε υπόψη οτι υπάρχει αλληγορία στην υπόθεση. Η ταινία χωρίζεται σε τρία μέρη. Το πρώτο είναι αυτό του ρεαλισμού όπου γνωρίζουμε τον πρωταγωνιστή μας και το White Tiger (το Tiger ήταν το πιο πρωτοπόρο άρμα μάχης των Γερμανών). Στο 2ο μέρος εμφανίζεται ο σουρεαλισμός, οι παραφυσικές δυνάμεις του πρωταγωνιστή μας αλλά και του White Tiger. Εξακολουθεί...