Ο Vadim Perelman επαναφέρει τη χαρά να βλέπουμε ταινίες στο σαλόνι μας. Μετά από το παλιό αλλά υπέροχο «Σπίτι από άμμο και ομίχλη», επέστρεψε ξανά με ένα ακόμη αριστούργημα. Η σκηνοθεσία, η ηθοποιία και η αφήγηση είναι στο υψηλότερο σημείο του σύγχρονου ποιοτικού κινηματογράφου. Προφανώς απολαμβάνει να κάνει ταινίες για τους Πέρσες και την πλούσια και όμορφη γλώσσα και τον πολιτισμό...
Μία από τις πιο ασυναγώνιστα βαρετές και αδιάφορες ταινίες καταστροφών που έχει δει ποτέ ο κινηματογράφος. Κάνει την ομολογουμένως μέτρια και προβλέψιμη αντίστοιχη ταινία ηφαιστείου - το Η Κορυφή του Δάντη - να μοιάζει με αριστούργημα. Η ίδια η ιστορία είναι αδύναμη και όλες οι αμερικανικές ανοησίες και τα κλισέ του Χόλιγουντ σε κάνουν να αναρωτιέσαι γιατί σπαταλάς τον χρόνο σου...
Στάλκερ (1979)
Οι χαρακτήρες στην καρδιά του «Stalker» του Ταρκόφσκι είναι άνθρωποι που ξεκινούν ένα επίπονο ταξίδι μόνο για να ανακαλύψουν ότι δεν είχαν ιδέα τι ήθελαν να κερδίσουν από αυτό. Ο κεντρικός χαρακτήρας είναι ένας «stalker», ένας άνθρωπος που βγάζει τα προς το ζην συνοδεύοντας παράνομα ανθρώπους σε μια απαγορευμένη περιοχή, στο The Room, ένα μέρος όπου υποτίθεται ότι θα πραγματοποιηθεί...