Jeanne Disson - Ταινίες
Η Ναυμαχία ή αλλιώς, όταν ο κινηματόγραφος παύει να είναι τέχνη και γίνεται παιχνίδι. Να πούμε για το ταλέντο της Ριάνα; Να πούμε για τον καπετάνιο Λίαμ Νίσον; Για το σενάριο; Ως μοναδική πρωτοτυπία - ίσως άστοχη - είναι η μεταφορά του ομώνυμου παιχνιδιού στη μεγάλη οθόνη , την οποία δε μπορούμε να χειροκροτήσουμε. Τα γραφικά είναι καλά για το 2010, αλλά τίποτα άλλο. Ακόμα μια ταινία...
Για μενα η ταινια υπηρξε ποιητικη ονειρικη με υπεροχες εικονες απο θαλασσα και μεσα σε αυτη τη αμμουδια η πρωταγωνηστρια να περπατα ψαχνωντας για κοχυλια η την αλλαγη της ζωης της . Οι ανθρωποι της εποχης το επαρχιακο περιβαλον του χωριου η πληξη ενος γαμου και ο ερχομος του ερωτα μεσα σε γαλαζιο τουλι που στη συνεχεια βλεπουμε να φευγουν τα χρωμματα και να ερχεται η πραγματικοτητα...
Μα Φυσικά και Νοιάζομαι (2020)
Είναι η ΑΠΟΛΥΤΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ της σκηνοθεσίας και της ανθρώπινης νοημοσύνης. Λυπάμαι που τέτοιες παραγωγές δημοσιοποιούνται ενώ βρισκόμαστε μια εκατονταετία σχεδόν μετά την ανακάλυψη του κινηματογράφου. Κανένα μήνυμα προς τον θεατή, η σκηνοθεσία θα γινόταν καλύτερα από ένα 5χρονο... Προσβολή της έβδομης τέχνης!! κάτι τέτοιες παραγωγές κάνουν τον κόσμο να χάνει την πίστη του για τις...