Το Κόκκινο Σπουργίτι δεν είναι αυτό που φαίνεται και αυτό είναι πραγματικά καλό. Επανενωμένη με τον σκηνοθέτη Φράνσις Λόρενς, η Τζένιφερ Λόρενς φέρνει την πρωταρχική δύναμη σε αυτό το κρύο και σκληρό θρίλερ. Δεν είναι μια ταινία δράσης, καθώς δεν έχει σχεδόν καμία ροή δράσης, αλλά είναι ένα έξυπνο και μελετημένο πολιτικό δράμα. Είναι μία από αυτές τις λίγες ενδιαφέρουσες περιπτώσεις...
Η ταινία θυμίζει πολύ την ταινία του 1987 "Ελπίδα και Δόξα", μόνο που εκείνη η ταινία ήταν πολύ καλύτερη. Στην πραγματικότητα, αυτή η ταινία μου θύμισε πολλά από τα είδη ταινιών που κυκλοφόρησαν στα τέλη της δεκαετίας του '80 και σε όλη τη δεκαετία του '90, επιτυχημένες και ευχάριστες ταινίες με δόλωμα για Όσκαρ. Παρόλα αυτά, ο σκηνοθέτης Branagh συγκέντρωσε ένα συνεργείο καλών...
Μα Φυσικά και Νοιάζομαι (2020)
Είναι η ΑΠΟΛΥΤΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ της σκηνοθεσίας και της ανθρώπινης νοημοσύνης. Λυπάμαι που τέτοιες παραγωγές δημοσιοποιούνται ενώ βρισκόμαστε μια εκατονταετία σχεδόν μετά την ανακάλυψη του κινηματογράφου. Κανένα μήνυμα προς τον θεατή, η σκηνοθεσία θα γινόταν καλύτερα από ένα 5χρονο... Προσβολή της έβδομης τέχνης!! κάτι τέτοιες παραγωγές κάνουν τον κόσμο να χάνει την πίστη του για τις...