Πρώτα από όλα να πω πως ήταν μια καταπληκτική παραγωγή. Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι βγαλμένη από μεγάλα studios του Χόλιγουντ. Πολύ καλή σκηνοθεσία, φωτογραφίες, κάμερες, σκηνικά κτλ Επίσης, η μουσική ήταν καλή, τουλάχιστον αυτό λένε οι περισσότεροι, το ίδιο νομίζω κι εγώ. Οι ηθοποιοί πολύ καλοί επίσης. Τι να πούμε για τον Μάινα... φοβερός όπως πάντα, πολύ καλοί και οι πρωταγωνιστές...
Το «Διαζύγιο Θανάτου» είναι μάλλον ένα ριμέικ του μεγάλου «Ραντεβού στο Παρίσι», αλλά τελικά (όπως θα δείτε κι εσείς) δεν του αξίζει. Για να είμαι ειλικρινής, δεν καταλαβαίνω γιατί έπρεπε να ξανακάνουν την original ταινία αφού αυτή είναι μεγαλειώδης μέχρι σήμερα, τόσο ως θρίλερ Χίτσκοκ όσο και ως κωμωδία. Αλλά το έκαναν ξανά, και όπου στην αρχική ταινία πρωταγωνιστούσε ο Cary Grant...
Η Ψυχή και το Σώμα (2017)
Ποιος θα πίστευε ότι οι σκηνές δύο ελαφιών, που κινούνται αργά μέσα από ένα χιονισμένο δάσος, θα μπορούσαν να είναι τόσο σημαντικές; Εκτός από τα όμορφα πλάνα της φύσης, υπάρχει ένα ιδιαίτερο νόημα σε αυτές, όταν αποδεικνύεται ότι και οι δύο πρωταγωνιστές ονειρεύονται οτι είναι ελάφια. Αυτή είναι η μαγεία του κινηματογράφου: να δίνει στις εικόνες ένα βαθύτερο συναισθηματικό νόημα...