Από τις πολύ καλές αισθηματικές ταινίες με πρωτότυπο σενάριο και εξαιρετική μουσική. Η αφήγηση της ιστορίας από τον πρωταγωνιστή καθώς παράλληλα εξελίσσονται οι σκηνές της ταινίας δίνει μία μοναδική διάσταση στην εξέλιξη και το νόημα της ιστορίας. Αν και όχι ιδιαίτερα γνωστοί οι πρωταγωνιστές, αποδίδουν τέλεια τους χαρακτήρες που εκπροσωπούν. Ο Άντον Γιέλτσιν είναι πολύ πειστικός...
Γιατί κάθε φορά που υπάρχει μια νέα επιτυχημένη ταινία, θα πρέπει μετά από λίγο να κάνουν μια συνέχεια της; Το "Δεν έχω ξεχάσει το περσινό καλοκαίρι" επαναλαμβάνει σχεδόν τα πάντα από το πρωτότυπο, συν/πληνκάποια μέλη του καστ. Ελπίζω απλώς να μην κάνουν άλλη μια ταινία του στυλ "Ξέρω τι έκανες". Όχι μόνο δεν υπάρχει τίποτα που μπορούν να προσθέσουν στην ιδέα, αλλά και ο τίτλος...
Η Πιο Σκοτεινή Ώρα (2017)
Ο Γκάρι Όλντμαν είναι ένας από τους πιο σοβαρά δυνατούς ηθοποιούς της 7ης τέχνης και επιτέλους μετά από 35 χρόνια καριέρας στον κινηματογράφο κερδίζει το πρώτο του Όσκαρ σε αυτή τη ταινία. Αν ήταν στο χέρι μου βέβαια, θα του το έδινα τριάντα χρόνια πριν, στην αξέχαστη ερμηνεία του στο Λεόν, το αριστούργημα του Λικ Μπεσόν. Δε θα έλεγα το ίδιο και για το Η Πιο Σκοτεινή Ώρα, το οποίο...