Ο Λίαμ Νίσον απο πολίτης της χρονιάς γίνεται για ακόμα μία φορά ένας εκδικητικός serial killer. Για πολλοστή φορά εγκληματίες τα βάζουν με την οικογένειά του κι εκείνος ανενόχλητος σκοτώνει τους πάντες στο πέρασμά του αναζητώντας εκδίκηση. Όλα του πάνε δεξιά, καθώς πουθενά δεν υπάρχουν κάμερες για να τον αναγνωρίσουν, οι σκληροτράχηλοι ύποπτοι ομολογούν αμέσως και οι αντίπαλοι του...
Δεν έχω σταματήσει πολλές ταινίες το πρώτο μισάωρο, αλλά αυτή πραγματικά το άξιζε! Ο εντελώς ατάλαντος Τζεράρντ Μπάτλερ, μια κακή προσαρμογή ενός χιλιοπαιγμένου σεναρίου καταστροφής, σενάριο με γελοία προβλέψιμες καταστάσεις και άλλα πολλά, συνιστούν μια από τις πολύ κακές ταινίες επιστημονικής φαντασίας τα τελευταία χρόνια. Δικαιωματικά παίρνει τη πρώτη θέση που είχε μέχρι τώρα...
Ο Τυχοδιώκτης του Παρισιού (2018)
Ο σκηνοθέτης Jean-Francois Richet μας παρουσιάζει το βίαιο και τρελό πορτρέτο του Eugene Francois Vidocq, του διαβόητου εγκληματία που μετατράπηκε σε περίφημο ντετέκτιβ, οικοδομώντας τα θεμέλια της σύγχρονης εγκληματολογίας και εμπνέοντας συγγραφείς όπως ο Honore de Balzac και Edgar Allen Poe. Για την ταινία τώρα, ο Richet καταλήγει να μετατρέπει μια πιθανότατα επιτυχημένη ιστορία...