Με το ζόρι την τελείωσα...μια απογοήτευση χωρίς καμία απολύτως κλιμάκωση. Προσπαθεί να πρωτοτυπήσει δίνοντας μια εγκεφαλική προσέγγιση στα κίνητρα του πρωταγωνιστη εκτελεστή, όμως δεν πείθει. Κρίμα γιατί ο Ντέιβιντ Φίντσερ μας έχει δώσει ταινιάρες...Seven , Zodiac , Το κορίτσι που εξαφανίστηκε κτλ. και δεν νομιζω αν καλλιτεχνικά ο Φιντσερ να δικαιώνεται με αυτή τη ταινία. Ο Mich...
Αρκετά καλή ταινία. Δεν την είχα δει, γιατί είχα επηρεαστεί από τις αρνητικές κριτικές. Διάβασα εδώ όμως τα σχόλια των αναγνωστών κι αποφάσισα να τη δω. Τελικά το κοινό έχει δίκιο κι όχι οι κριτικοί (αν και υπήρξαν και κάποιοι που έγραψαν συμπαθητικές κριτικές). Συνοψίζω: Βλέπεται όντως αυτόνομα κι έχει αινιγματικό-σκοτεινό τέλος (η απόλυτη ανατροπή).
Ο Δρόμος (2009)
Με το πλεόνασμα μετα-αποκαλυπτικών ταινιών που υπάρχει στον σημερινό κινηματογράφο, ο Δρόμος κάνει αυτό που πολύ λίγες ταινίες σε οποιοδήποτε είδος φαίνονται ικανές να κάνουν. Εδώ πρόκειται για μια ταινία που με τη δική της διορατικότητα αποτυπώνει τον ρεαλισμό της φρίκης ενός ολοκαυτώματος, συνδυάζοντας το απόλυτα χειρότερο δυνατό μέλλον με τα πιο βαθιά όμορφα ανθρώπινα χαρακτηριστικά...