Πραγματικά δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψω πόσο χάλια είναι η συγκεκριμένη ταινία της οποίας μάλιστα τη σκηνοθεσία υπογράφει ο clint eastwood. Ο μόνος λόγος που γράφω είναι για να σώσω όσους μπορώ από το να μπουν στον πειρασμό να τη δούνε. Ο τίτλος είναι εντελώς παραπλανητικός, το ίδιο και η εισαγωγή της ταινίας που μας προετοιμάζει για περιπέτεια. Αντί αυτού παρακολουθούμε...
Το θέμα με τις ιστορίες αυτές είναι ότι είναι ιδανικές για επαναφορές ηρώων και χιούμορ... αλλά όχι ιδανικές για σοβαρές πλοκές ή χαρακτήρες. Εν πάση περιπτώσει, μου άρεσε να βλέπω τους παλιούς χαρακτήρες να επιστρέφουν και να μας διασκεδάζουν, αλλά αυτή ήταν η λιγότερο αγαπημένη μου από τις spiderman ταινίες της Marvel. Οι προηγούμενες ιστορίες, ειδικά οι πρώτες, λειτούργησαν καλά...
Ο Τυχοδιώκτης του Παρισιού (2018)
Ο σκηνοθέτης Jean-Francois Richet μας παρουσιάζει το βίαιο και τρελό πορτρέτο του Eugene Francois Vidocq, του διαβόητου εγκληματία που μετατράπηκε σε περίφημο ντετέκτιβ, οικοδομώντας τα θεμέλια της σύγχρονης εγκληματολογίας και εμπνέοντας συγγραφείς όπως ο Honore de Balzac και Edgar Allen Poe. Για την ταινία τώρα, ο Richet καταλήγει να μετατρέπει μια πιθανότατα επιτυχημένη ιστορία...