Είδα αυτήν την ταινία το '97 στο θέατρο. Παιζόταν μόλις μια εβδομάδα μετά τον Τιτανικό του Κάμερον. Θυμάμαι τα πλήθη που έτρεχαν να δουν τον Τιτανικό και μία σχεδόν άδεια αίθουσα όταν έπαιζε αυτή η ταινία. Αφού την είδα, σκέφτηκα πόσο ανισόρροπη είναι αυτή η δημιουργική πρωτοτυπία έναντι των μεγάλων blockbusters. Αργότερα κατάλαβα ότι τα blockbusters είναι για τις μάζες και ενδιαφέρουσες...
Το δράμα είναι υποτιμημένο, η ένταση είναι λεπτή και οι χαρακτήρες είναι και οι δύο ξεχωριστοί και πιστευτοί. Ειδική μνεία για την Κρίστεν Στιούαρτ, που καταφέρνει να είναι δώδεκα πράγματα ταυτόχρονα - τραγική αλλά όχι αξιολύπητη, δυνατή, γοητευτική, αστεία, ασυνήθιστα σέξι και χωρίς κανένα από τα κλισέ συσχετισμένο με οποιαδήποτε από τις διαβόητες ψυχικές ασθένειες του Χόλιγουντ....
The Equalizer (2014)
Καθώς πρόκειται για μια ταινία δράσης, αρχικά σκέφτηκα να δώσω ένα 3 αλλά σύντομα αισθάνθηκα την ανάγκη να το παρακολουθήσω ξανά και στη συνέχεια ανέβασα το 3 σε 4. Γιατί; Γιατί είναι μια ταινία δράσης, αλλά δεν υπάρχουν τρελές καταδιώξεις με αυτοκίνητα, δεν υπάρχουν βόμβες ή εκρήξεις σε κάθε σκηνή. Πραγματικά οι μοναδικές σκηνές δράσης είναι οι σκηνές μάχης και ακόμη κι αυτές δεν...