Από που να αρχίσω...καταρχάς, το σενάριο είναι κλεμμένο. Όλα περιστρέφονται γύρω από το γεγονός οτι ο Κρουζ ξαναζεί συνεχώς την ίδια μέρα. Σας θυμίζει κάτι; Οπωσδήποτε θυμίζει κάτι στους παλιότερους: το εξαιρετικό "Η Μέρα της Μαρμότας", που βραβεύτηκε από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το πρωτότυπο σενάριο της. Για τον Τομ Κρουζ τι να λέμε τώρα...αν και είναι ατυχής επιλογή...
Θα τη λάτρευα αν ήμουν στην ηλικία των 14-18. Μπορεί να αναφωνούσα και ένα "Ααααααααα", εντυπωσιασμένος με όλον αυτόν τον χαμό που γίνεται. Τώρα πια, με αφήνει όχι απλώς αδιάφορο, αλλά δυσαρεστημένο καθώς δεν έχει να προσφέρει τίποτα σε έναν ώριμο θεατή. Ναι, την είδα, γι αυτό και μπορώ να εκφέρω γνώμη, αν και δε νομίζω οτι η γνώμη μου θα ήταν διαφορετική αν δεν την είχα δει, γνωρίζοντας...
Στα Όρια (2006)
Ειναι μια απο τις ταινιες η οποια απο την αρχη μεχρι και το τελος κρατα τον θεατη σε αγωνια.Παραλληλα ομως θα μπορουσα να πω πως διατηρει και μια μικρη δοση παθους.Με λιγα λογια,παρακολουθειται ευχαριστα,χωρις να περιεχει σκηνες πορνο και βιας.Βασικα,για να πω την αληθεια,σε εμενα μου αρεσε τοσο πολυ που μολις την πρωτοειδα στην τηλεοραση,αμεσως την επομενη ημερα ετρεξα να την αγορασω...