Είμαι σε σύγκρουση, γιατί ξέρω ότι η γνώμη μου γίνεται όλο και πιο κακή με κάθε νέο σούπερ ήρωα - αλλά έχω φτάσει στα όριά μου εδώ. Όλες αυτές οι ταινίες φαίνονται τόσο προβλέψιμες και κλισέ πια και όσο πραγματικά κι αν θέλω να τις απολαύσω, αυτό γίνεται όλο και πιο δύσκολο. Οι κύριοι ηθοποιοί σε αυτήν την ταινία ήταν μέτριοι, το σενάριο γνωστό και αδύναμο... αλλά τι καλύτερο μπορεί...
Η ταινία αφορά μία πραγματική υπόθεση και θα μπορούσε να γυριστεί μόνο στην Αμερική καθώς όλα περιστρέφονται γύρω από την πολιτική και τις υπηρεσίες ασφαλείας της χώρας. Ο θεατής βομβαρδίζεται από δεκάδες ονόματα που πρέπει να θυμάται για να παρακολουθήσει σωστά την εξέλιξη της ταινίας. Υπουργοί, δημοσιογράφοι, πράκτορες, παράγοντες, διευθυντές, δεκάδες διαφορετικοί χαρακτήρες εμπλέκονται...
Ο Πλανήτης Των Πιθήκων (2001)
Δεν τα κατάφερε ο Τιμ Μπάρτον σ αυτή την επανέκδοση της πρωτότυπης ταινίας του '60 καθώς υστερεί και από την original αλλά και κατά πολύ από τις μεταγενέστερες όπως Η Εξέγερση και Η Αυγή. Το σενάριο μοιάζει λίγο αδέξιο και η σκηνοθεσία φτωχή ακόμα κι αν λάβουμε υπόψη το γεγονός οτι γυρίστηκε 18 χρόνια πριν. Το ίδιο ισχύει και για τον Μαρκ Γουόλμπεργκ που στα νιάτα του δε "γεμίζει"...