Προφανώς ο τίτλος παραπέμπει στο γνωστό σύνδρομο της Στοκχόλμης όπου τα θύματα απαγωγών αναπτύσσουν κάποια συμπάθεια προς τους απαγωγείς τους. Δεν μπορώ να πω ότι η ταινία ήταν κακή αλλά είχε κάποια λογικά κενά και κυρίως το ερώτημα πως δεν βρήκε κάποιο τρόπο η Τερέζα πάλμερ να διαφύγει από το σπίτι στο οποίο ήταν περιορισμένη, καθώς και το όχι τόσο ξεκάθαρο τέλος του απαγωγέα....
Ωραία είναι η Χάλι Μπέρι με μαγιό (βασικά είναι ΠΟΛΥ ωραία!) αλλά δε φτάνει αυτό για να ξεκινήσεις να δεις την ταινία ή να τη δεις ολόκληρη. Πρόκειται για μια απλή και συνηθισμένη περιπέτεια με καρχαρίες και μάλλον ξεπερασμένη ακόμα και για το 2012. Οι παράλληλες ιστορίες των χαρακτήρων που εξελίσσονται είναι μάλλον αδιάφορες και αυτό που μας μένει είναι οτι οι καρχαρίες κάνουν...
Μια Ξεχωριστή Μέρα (1993)
Αν και ο Μάικλ Ντάγκλας ποτέ δεν με ενθουσίαζε στις ταινίες που πρωταγωνιστούσε, ομολογώ πως σε αυτή εδώ είναι εξαιρετικός και μάλιστα σε έναν ρόλο που δεν τον συνηθίζει, αυτόν του ψυχοπαθή που σταδιακά μεταμορφώνεται σε εγκληματία. Πολύ δυνατός και ο γίγαντας της ηθοποιίας Ρόμπερτ Ντιβάλ στον ρόλο του αστυνομικού. Πέρα από τις καλές αυτές ερμηνείες, η ταινία έχει σε όλη τη διάρκειά...