Πάντα αιχμαλωτίζομαι από την ιδέα της εξύμνησης κάποιου που η ζωή του περιστρέφεται γύρω από τους θανάτους άλλων, του οποίου η «απασχόληση» είναι να κλέβει από αυτούς που δεν έχουν λόγο σε τίποτα. Αυτό που εννοώ είναι ότι ο ήρωάς μας δεν είναι εκεί για να αποδώσει δικαιοσύνη ή ακόμα και για κάποιο μεγάλο σκοπό, είναι απλά ένας μικροαπατεώνας που τυγχάνει να είναι πιο συνηθισμένος...
Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα γίγαντα του κινηματογράφου που λέγεται Ρόμπερτ Ντιβάλ, του οποίου η ηλικία όταν γυρίστηκε η ταινία ήταν 83, έχοντας ήδη τότε ξεπεράσει τα 50 χρόνια καριέρας. Αν και επίσημος πρωταγωνιστής είναι ο Ντάουνι Τζούνιορ - ο οποίος θεωρώ οτι δεν είχε, ούτε έχει το ταλέντο για τόσο δυνατές ταινίες - επισκιάζεται από το μεγαλείο του Ντιβάλ. Αν κάποιοι ξεχωρίζουν...
Η Παγίδα του Χρόνου (2017)
Αν σας αρέσει η ιδέα της σχετικότητας του χρόνου και απολαμβάνετε περιπετειώδεις ταινίες επιστημονικής φαντασίας, αξίζει να τη δείτε. Δεν είναι μια παραγωγή υψηλού προϋπολογισμού του Χόλιγουντ, ωστόσο οι δημιουργοί και οι ηθοποιοί έχουν κάνει πολύ καλή δουλειά. Αφού παρακολούθησα το τρέιλερ, σκέφτηκα ότι η υπόθεση είναι απλή, ωστόσο υπάρχουν μερικές μικρές ανατροπές που επεκτείνονται...