Το London Fields φαίνεται να είχε πολλές δυνατότητες. Η πλοκή είναι αρχικά πολύ ενδιαφέρουσα και η ατμόσφαιρα είναι σκοτεινή και αισθησιακή, κάπως neo noirish. Με το ύφος και το σκηνικό των Άγγλων γκάνγκστερ, αρχικά μοιάζει με μια διασταύρωση ταινίας του Γκάι Ρίτσι και ενός graphic novel του Frank Miller. Ωστόσο, η πραγματικότητα αποκαλύπτεται μετά από λίγο. Η πλοκή γίνεται τυχαία...
Δεν είναι κακή ταινία, το μόνο πρόβλημα είναι ότι κανείς από αυτούς δεν μοιάζει να βρίσκεται στη θάλασσα για 119 ημέρες. Θα το θεωρήσω ως σφάλμα παραγωγής, για παράδειγμα, ταινίες όπως το Cast Away, το Life of Pi, ... οι ηθοποιοί σταδιακά μοιάζουν σαν να έχουν χαθεί στη θάλασσα για τόσο καιρό (αδυνατισμένοι, μαυρισμένοι , αφυδατωμένοι, με βρώμικα μακριά μαλλιά και βρώμικα σκισμένα...
Οι Άθλιοι (1998)
Όταν μιλάμε για κλασικές ταινίες, μιλάμε για το Οι Άθλιοι. Βασισμένη στο ομώνυμο και πασίγνωστο βιβλίο του Βίκτωρ Ουγκώ, πρόκειται για μια ταινία που κυκλοφόρησε δεκάδες φορές για 100 χρόνια, από το 1912 μέχρι το 2012. Αυτή εδώ, είναι μάλλον από τις καλύτερες εκδοχές της, με Λίαμ Νίσον και Τζέφρει Ρας να γεμίζουν απλόχερα τις σκηνές (αν και όχι τόσο έμπειροι τότε). Η ιστορία αναμφίβολα...