Δεν τα κατάφερε ο Τιμ Μπάρτον σ αυτή την επανέκδοση της πρωτότυπης ταινίας του '60 καθώς υστερεί και από την original αλλά και κατά πολύ από τις μεταγενέστερες όπως Η Εξέγερση και Η Αυγή. Το σενάριο μοιάζει λίγο αδέξιο και η σκηνοθεσία φτωχή ακόμα κι αν λάβουμε υπόψη το γεγονός οτι γυρίστηκε 18 χρόνια πριν. Το ίδιο ισχύει και για τον Μαρκ Γουόλμπεργκ που στα νιάτα του δε "γεμίζει"...
Μια ταινια που μπορει να μην σου φαινεται δυνατη σε σεναριο αλλα παρα πολυ δυνατη σε μηνυματα ,συναισθηματα Μια ταινια διδαχης του τροπου ζωης που πρεπει να εχουμε μεταξυ μας αλλα και μεταξυ εμας και του ΘΕΟΥ ΜΑΣ.Ε να μεγαλο μπραβο σε ολους και ενα δυνατο ευχαριστω για τα τοσα δυνατα συναισθηματα που μου χαρισαν μεσα απο την ταινια τους ΠΕΝΤΕ ΑΣΤΕΡΙΑ ΚΑΙ ΛΙΓΑ ΕΙΝΑΙ
Κάλλιο Αργά Παρά Αργότερα (2003)
Γενικά, δεν μου αρέσει ο Τζακ Νίκολσον, αν και σίγουρα πιστεύω ότι είναι πολύ ταλαντούχος ηθοποιός ... έτσι παρακολούθησα αυτήν την ταινία κάπως απρόθυμα μετά από σύσταση ενός φίλου. Προς έκπληξή μου, μου άρεσε. Και εγώ είμαι γυναίκα "μιας συγκεκριμένης ηλικίας" και βρέθηκα να ταυτίζομαι σε αυτήν την ταινία στο πλαίσιο της ηλικίας της Diane Keaton. Γέλασα με δάκρυα με την δημιουργικότητά...