Πάντα βάζω κανόνα να κάνω κριτική μόνο όταν τελειώσει μια σειρά ή μια ταινία. Σε αυτήν την περίπτωση, ξεκίνησα περίπου σαράντα λεπτά, για έναν μόνο λόγο: βαρέθηκα απίστευτα. Λατρεύω την πρωτότυπη Blade Runner του 1982, και παρόλο που μια ταινία πίστευα ότι δεν χρειαζόταν ποτέ συνέχεια, ήμουν ανοιχτός σε αυτή την εκδοχή και πίστευα ότι η βασική ιστορία αυτής της ταινίας ήταν αρκετά...
Έμεινα έκπληκτος για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας. Ήξερα ότι ένα αεροπλάνο καταρρίφθηκε και η Κριμαία καταλήφθηκε από τους Ρώσους και ότι υπήρχε κάποιο είδος συνεχιζόμενης σύγκρουσης, αλλά δεν ήμουν προετοιμασμένος για αυτό. Περιγράφηκε κάπου ως μαύρη κωμωδία αλλά δεν βρήκα τον εαυτό μου καν να χαμογελά. Μπορεί να υπάρχει ένα γελοίο στοιχείο στην καφκική τρέλα που απεικονίζεται...
Επτά Ζωές (2008)
Ο Γουίλ Σμιθ εμφανίζεται στον τραγικό ρόλο του Μπεν Τόμας, ενός αρχικά επιτυχημένου κι ευτυχισμένου άνδρα, του οποίου η ζωή θα ανατραπεί καθώς θα προκαλέσει ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα που θα κοστίζει τη ζωή σε 7 ανθρώπους. Οι τύψεις και η δυστυχία θα τον κάνουν να πάρει την απόφαση να δώσει τα πάντα, ακόμα και τη ζωή του, για να προσφέρει στους άλλους. Μια ταινία με ελάχιστες...