Χαίρομαι που δεν χρειάστηκε να πληρώσω για να δω τη ταινία. Ξέρω ότι είναι μια καρχαριοταινία (με ένα νέο είδος καρχαρία που ονομάζεται Meg από το Megalodon) και ξέρω τι να περιμένω, αλλά αυτό ήταν τόσο προβλέψιμο που κάθε 5 λεπτά ήξερα τι θα συμβεί στην επόμενη σκηνή και κάθε φορά που έπεφτα μέσα! Και το μεγάλο αναμενόμενο κλισέ: μπορεί ο Meg να είναι ο κυρίαρχος του βυθού, αλλά...
Μια υπερπαραγωγή που κόστισε 100 εκ. δολάρια, γυρίστηκε πραγματικά σε ένα σοβιετικό υποβρύχιο, το K-77 και βασίζεται στα πραγματικά γεγονότα του 1961. Η ιστορία έχει αρκετές ομοιότητες με το προγενέστερο και πασίγνωστο Το Κυνήγι του Κόκκινου Οκτώβρη του 1990 με ίδια μηνύματα που αφορούν τις τακτικές του τότε Σοβιετικού κράτους . O Χάρισον Φορντ και ο Λίαμ Νίσον δε πείθουν οπτικά...
Ο Στρίγγλος που Έγινε Αρνάκι (1968)
Εδώ μιλάμε για μία κλασσική κωμωδία του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου που όσες φορές και να τη δεις, πάντα είναι το ίδιο ευχάριστη και διασκεδαστική όπως την πρώτη φορά! Αξέχαστες ερμηνείες, αξέχαστες ατάκες, αξέχαστο το σπίτι του κυρίου Πετροχείλου και αξέχαστη η μουσική του Γιώργου Κατσαρού. Είναι τόσο κρίμα να βλέπουμε τέτοιες αξιόλογες ταινίες που γυρίστηκαν 50 χρόνια...