Απλά αξιολύπητη. 35 χρόνια μετά το αυθεντικό Ghostbusters, το Χόλιγουντ αναμασά ένα εξαιρετικό για την εποχή του σενάριο, με άγνωστους πρωταγωνιστές που δεν έχουν καμία σχέση με τη τότε παρουσία των Μπιλ Μάρει και Σιγκούρνι Γουίβερ. Τα οπτικά εφέ των φαντασμάτων είναι σαφώς και αναμενόμενα καλύτερα, αλλά αυτό που μένει (εκτός από την απογοήτευση) είναι η νοσταλγία για το πρωτότυπο....
Βασισμένη στο μυθιστόρημα της Anna Todd για μια αισθηματική ιστορία δύο κολεγιόπαιδων, πρόκειται για μια σοβαρή ιστορία της πρώτης πραγματικής αγάπης και πρώτης σεξουαλικής εμπειρίας, στην οποία δε συμβαίνει τίποτα για πάρα πολλή ώρα και όταν συμβαίνει, είναι τόσο κουραστικό ώστε να σε κάνει να ξανασκεφτείς τη ζωή σου μέχρι αυτό το σημείο και τι σε ενέπνευσε να χάσεις 105 λεπτά...
Το Νησί των Καταραμένων (2010)
Πρόκειται για ένα θρίλερ που χτίζεται πολύ αργά. Πραγματικά αργό, τόσο αργό, που κάποιοι θα βαρεθούν. Και κάποιοι δεν θα φτάσουν ούτε στο τέλος. Προφανώς είναι θέμα γούστου. Ακόμη και το τέλος είναι χαμηλών τόνων και δεν θα ικανοποιήσει όλους, αν και είναι ένας έξυπνος τρόπος να τελειώσει μια ταινία, που πραγματικά με άφησε με το στόμα ανοιχτό! Ο Μάρτιν Σκορσέζε μπορεί να μας έχει...