Θυμάμαι καλά τη δεκαετία του 1980 και μπορώ να πω ότι οι συγγραφείς αυτής της ταινίας έκαναν μια τεράστια δουλειά για να δείξουν κάθε λεπτομέρεια του στο πως έμοιαζε ο κόσμος στην εποχή της Σοβιετικής ένωσης. Τα τηλέφωνα, τα ρούχα, τα μαλλιά, το ραγισμένο χρώμα στα περβάζια των παραθύρων, ακόμη και το τζάμι της πόρτας είναι παρόμοιο με αυτό που θυμάμαι. Αλλά το πιο σημαντικό πράγμα...
Το μόνο καλό με αυτή τη ταινία είναι πως αποδεικνύεται πατάτα από τα πρώτα πέντε λεπτά και σε βγάζει από τον κόπο να παρακολουθήσεις την υπόλοιπη. Πραγματικα΄ δεν υπήρχε λόγος για να γυριστεί αυτή η ταινία. 100% προβλέψιμη, χωρίς συμπαθείς χαρακτήρες, καμία ανατροπή, καμία αγωνία, όλα είναι κλισέ, όλα είναι για γέλια. Ατάλαντη η Jessica Chastain με έναν αόρατο ρόλο να το επιβεβαιώνει...
Το Λυκόφως Του Τρόμου (2015)
Αρκεί να πούμε οτι αυτή η ταινία είναι για αυτούς που θέλουν να δουν τον Άρνολντ να αντιμετωπίζει ένα διαφορετικό είδος πρόκλησης. Είναι ωραίο, μετά από όλο αυτό το διάστημα, να τον βλέπεις να παίρνει περισσότερες ευκαιρίες και να ωριμάζει ως ηθοποιός. Αυτό δεν αφορά βέβαια τους θαυμαστές του που θέλουν να τον δουν να κάνουν "κακά" πράγματα, τα οποία στη ταινία είναι λίγα και απλά....