Αυτή η ταινία animation ξεκινά πολύ καλά. Αν και δεν είναι τόσο εντυπωσιακή όσο αυτές της Disney ή της Pixar, ήταν ωστόσο πολύ όμορφη. Το σκηνικό για την ιστορία σας τραβάει πραγματικά. Οι χαρακτήρες είναι ευχάριστοι. Μέχρι το σημείο του ταξιδιού του FeiFei στη Σελήνη. Το σκηνικό δεν είναι καλό. Το όλο popstar Chang'e ήταν απλώς απαίσιο. Δεν ξέρω, αλλά ήταν εντελώς περιττό και ίσως...
Ο συγγραφέας-σκηνοθέτης Σαντιάγκο Μίτερ συνεχίζει να επιδεικνύει έντονο ενδιαφέρον για την πολιτική, μετά το εντυπωσιακό πρώτο του δημιούργημα, The Student, για τις φοιτητικές εκλογές στο Μπουένος Άιρες και το Paulina, για την πολιτική αφύπνιση μιας γυναίκας στην ύπαιθρο. Αλλά ο ατυχής χρόνος δεν είναι το μόνο προβληματικό θέμα με την ταινία, η οποία δεν καταφέρνει ποτέ να διατυπώσει...
Δέκα Δολοφόνοι για τον Ντετέκτιβ Μάρλοου (1975)
Το Δεκα Δολοφονοι για τον Ντετεκτιβ Μαρλοου είναι μια μεγάλη γιορτή της απόλυτης πρωτοτυπίας του Ρόμπερτ Μίτσαμ. Αναγγέλλει επίσης την άφιξη του Ντικ Ρίτσαρντς ως υποσχόμενου νέου αμερικανικού σκηνοθέτη. Την ημέρα που το είδα, βρήκα τον εαυτό μου να περιγράφει ατάκες από σκηνές σε φίλους Είναι πράγματι, η πιο υποβλητική από όλες τις αστυνομικές ταινίες που γυρίστηκαν αυτή την εποχή...