Είναι απολύτως σοκαριστικό το γεγονός ότι αυτή η ταινία κυκλοφόρησε στον σύγχρονο κινηματογράφο. Ο διάλογος ήταν φρικτός: κλισέ και προβλέψιμος. Όλη η ταινία ήταν, στην πραγματικότητα, προβλέψιμη και ο Ηρακλής δεν έχει σχέση με τον Ηρακλή που ξέρουμε, απλά χρησιμοποίησαν το ίδιο όνομα. Είδαμε τα τρέιλερ, πήραμε τη ταινία και σε περίπου δέκα λεπτά ξέραμε ότι ήταν κακή. Της δώσαμε...
Το μόνο ενδιαφέρον που μπορείτε να βρείτε σε αυτή τη ταινία είναι οι πέντε καλλίγραμμες νεαρές cheerleaders - κι αυτό αν είστε έφηβος. Αποτυχημένη κάθε προσπάθεια αστυνομικής προσέγγισης και αδιανόητο πως ένας μεγάλος ηθοποιός όπως ο Τόμι Λι Τζόουνς πρωταγωνιστεί σε ένα τέτοιου είδους σενάριο. Γνωστή αμερικάνικη - πετυχημένη προφανώς στην Αμερική - συνταγή του Χόλιγουντ προορισμένοι...
Γλυκιά Ζωή (2007)
Το δράμα είναι υποτιμημένο, η ένταση είναι λεπτή και οι χαρακτήρες είναι και οι δύο ξεχωριστοί και πιστευτοί. Ειδική μνεία για την Κρίστεν Στιούαρτ, που καταφέρνει να είναι δώδεκα πράγματα ταυτόχρονα - τραγική αλλά όχι αξιολύπητη, δυνατή, γοητευτική, αστεία, ασυνήθιστα σέξι και χωρίς κανένα από τα κλισέ συσχετισμένο με οποιαδήποτε από τις διαβόητες ψυχικές ασθένειες του Χόλιγουντ....