Με το πλεόνασμα μετα-αποκαλυπτικών ταινιών που υπάρχει στον σημερινό κινηματογράφο, ο Δρόμος κάνει αυτό που πολύ λίγες ταινίες σε οποιοδήποτε είδος φαίνονται ικανές να κάνουν. Εδώ πρόκειται για μια ταινία που με τη δική της διορατικότητα αποτυπώνει τον ρεαλισμό της φρίκης ενός ολοκαυτώματος, συνδυάζοντας το απόλυτα χειρότερο δυνατό μέλλον με τα πιο βαθιά όμορφα ανθρώπινα χαρακτηριστικά...
Διάβασα όλο το παρακάτω σχόλιο και θα προσπαθήσω να απλοποιήσω λίγο τα πράγματα λέγοντας τη γνώμη μου. Η ταινία είναι ότι να ναι, έχουν μπερδέψει σεξ, θρησκεία, διαφθορά, πανδημία με αποτέλεσμα όλα να έχουν μπει σε ένα μίξερ και να μην ξέρεις στο τέλος ποιο ήταν τ όλο νόημα. Η Virginie Efira και η Δάφνη Πατακιά είναι συνεχώς γυμνές και επιδίδονται σε ερωτικές πράξεις. Η κεντρική...
Ταρίχευση (2006)
Μιλάμε για το απόλυτο τίποτα. Μια ηλίθια σε σενάριο ανώμαλη ταινία, πιθανόν για να κάνει εντύπωση ο σκηνοθέτης. Γεμάτο αηδιαστικές σκηνές οι οποίες δεν χρειάζονται και δεν καταλαβαίνω τον λόγο που είναι τόσο μα τόσο αηδιαστική. Να ήταν έαν splatter με zombie θα είχε νόημα. Οσκαρ βλακείας πραγματικά