Βασισμένη σε αληθινή ιστορία, αυτή η ταινία μας υπενθυμίζει ότι ο εθισμός είναι μια ασθένεια που δεν κάνει διακρίσεις: μπορεί να χτυπήσει οποιονδήποτε ανά πάσα στιγμή. Πράγματι, ο Nic (Timothée Chalamet) δεν ταιριάζει στο στερεότυπο του τοξικομανή: μεγαλωμένος σε μια στοργική οικογένεια της ανώτερης μεσαίας τάξης, είναι καλός μαθητής και έχει στενή σχέση με τον πατέρα του, David...
Υπάρχει μια ατάκα της Kristin Scott Thomas στην ταινία που λέει "Χρειαζόμαστε μια καλή ιστορία για τη Μέση Ανατολή που δεν θα έχει εκρήξεις"! Σοβαρά τώρα, το "Ψαρεύοντας Σολομούς στη Υεμένη" είναι απλά απολαυστικό για να το παρακολουθήσετε. Έχω να δω ταινία με τέτοια ευχαρίστηση από το "Hugo". Αυτό που το καθιστά τόσο απολαυστικό είναι η αίσθηση του χιούμορ, η χιουμοριστική ασέβεια...
Το Σύνδρομο του Βερολίνου (2017)
Προφανώς ο τίτλος παραπέμπει στο γνωστό σύνδρομο της Στοκχόλμης όπου τα θύματα απαγωγών αναπτύσσουν κάποια συμπάθεια προς τους απαγωγείς τους. Δεν μπορώ να πω ότι η ταινία ήταν κακή αλλά είχε κάποια λογικά κενά και κυρίως το ερώτημα πως δεν βρήκε κάποιο τρόπο η Τερέζα πάλμερ να διαφύγει από το σπίτι στο οποίο ήταν περιορισμένη, καθώς και το όχι τόσο ξεκάθαρο τέλος του απαγωγέα....