Μία άλλη εκδοχή του P.S. I Love You, 10 σχεδόν χρόνια μετά. Αν και υποτίθεται οτι είναι πιο σκοτεινό και πιο εκλεπτυσμένο, ξεφεύγοντας από τη ρομαντική κομεντί που είναι το P.S. I Love You, δεν καταφέρνει να γίνει καλύτερο, ούτε καν ισάξιο, καθώς μόλις καταλάβεις τι γίνεται, ξέρεις και την υπόλοιπη ταινία. Θα συμφωνήσω απόλυτα με το προηγούμενο σχόλιο. Η ταινία γρήγορα γίνεται βαρετή...
Το ξέραμε ότι ο Μαρκ Ράφαλο είναι πολύ καλός ηθοποιός αλλά εδώ πέρα είναι στα αλήθεια συναρπαστικός. Και μάλιστα σε έναν πολύ ιδιαίτερο ρολό που δεν τον έχουμε συνηθίσει. Μετά βέβαια ασχολήθηκε με τις χαζοταινίες της marvel και από ηθοποιός έγινε χαζοσούπερ ήρωας... Στην ταινία μας τώρα, υποδύεται έναν σούπερ μπαμπά με προβλήματα διπολικής διαταραχής. Μέσα στην τρέλα του γίνεται...
Ελεγεία ενός Έρωτα (2008)
Ο μόνος λόγος για να τη δείτε είναι η υποκριτική η οποία ήταν εξαιρετική. το soundtrack επίσης. Αλλά βρήκα απίστευτη τη σχέση μεταξύ Κίνγκσλει και Κρουζ και ολόκληρη τη πλοκή απίστευτα ξεπερασμένη και τραβηγμένη από τα μαλλιά. Θα μπορούσε να είχε γραφτεί πριν από 40 χρόνια, αλλά αυτές οι σχέσεις υπερήλικων καθηγητών - νεαρών φοιτητριών είναι εδώ και δεκαετίες απαξιωμένες. Είμαι...