Μια σκέτη, παιδιάστικης αντίληψης ανοησία που κατάφερα να παρακολουθήσω μέχρι την 1 ώρα και 15 λεπτά. Και πολύ ξόδεψα από τον χρόνο μου!... Κρίμα για το κάστινγκ και το τρέιλερ το οποίο ενώ σε προϊδέαζε για κάτι καλό ή έστω συμπαθητικό ώστε να ξεχαστείς για μια ώρα και τρία τέταρτα, απεναντίας κάτι τέτοιο δεν ίσχυσε με τίποτα.
Δεν περίμενα πολλά από αυτή την γνωστή ιστορία παραμυθιού που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1812. Αν οι αδελφοί Γκρίμμ ζούσαν σήμερα για να παρακολουθήσουν αυτήν την σύγχρονη έκδοση με πρωταγωνίστρια την αθλητική και ελκυστική Gemma Arterton ως Γκρέτελ και τον σκληρό της αδελφός Χάνσελ που έπαιξε ο ευέλικτος ηθοποιός Τζέρεμι Ρέννερ, νομίζω ότι (οι αδελφοί Γκρίμ) θα εντυπωσιάζονταν...
Τσάι στη Σαχάρα (1990)
Αυτή είναι μια από τις αγαπημένες μου ταινίες όλων των εποχών. Όμως - και αυτό είναι σημαντικό - το μεγαλύτερο μέρος της εκτίμησής μου πηγάζει από το γεγονός ότι τη παρακολούθησα αρκετές φορές και ότι έχω διαβάσει επίσης το βιβλίο (του Paul Bowles) δύο ή τρεις φορές. Έτσι και τα δύο έργα τέχνης (δεδομένου ότι το βιβλίο είναι σίγουρα ένα έργο τέχνης) τείνουν να συνδυάζονται στο μυαλό...