Και ναι, αυτή πρέπει να είναι η καλύτερη ταινία του 2017. Έχει τα πάντα και τα έχει πολύ. Ακόμα κι αν δεν ξέρεις τις βραβεύσεις, το μυρίζεσαι οτι εδώ παίζεται κάτι μεγάλο. Εξαιρετικός όπως πάντα ο Γούντι Χάρελσον, πιθανόν να έπαιρνε κι εκείνος το Όσκαρ αν ο ρόλος του δε σταματούσε στη μέση της ταινίας. Ρεσιτάλ ερμηνείας και από τον Σαμ Ρόκγουελ που απέσπασε το πρώτο όσκαρ της...
Εδώ δεν υπάρχει μια πρωτότυπη ιδέα ούτε η ταινία παραμένει μακριά από τις συνηθισμένες ρομαντικές κωμωδίες και η πλοκή είναι κάπως προβλέψιμη. Αλλά παρόλο που έχει όλα τα συστατικά για ένα ακόμα συνηθισμένο ρομάντζο, είναι φρέσκο και διασκεδαστικό. Κυρίως λόγω του Radcliffe και της Kazan, των πρωτότυπων διαλόγων και αποφεύγοντας τη καθαρή. Επίσης, η ιστορία από μόνη της φαίνεται...
Shogun (2024)
Περίμενα με ανυπομονησία τη νέα σειρά του Shogun, ειδικά ως θαυμαστής της πρωτότυπης σειράς με τον Richard Chamberlain. Αυτή η επανεκκίνηση ξεπερνά τον προκάτοχό της με πιο πλούσια εστίαση στους ιαπωνικούς χαρακτήρες, ενισχύοντας σημαντικά το δράμα. Ενώ το μεγαλύτερο μέρος του καστ έδωσε εξαιρετικές ερμηνείες, ο Cosmo Jarvis φαινόταν κάπως άκαμπτος και δεν είχε συναισθηματικό βάθος...