Όντας εξοικειωμένη με την αρχική έκδοση αυτής της ταινίας (Clint Eastwood του 1971), βλέπω ότι η Sophia Coppola αφαίρεσε την πλούσια ανάπτυξη των χαρακτήρων και το παρασκήνιο της αιμομικτικής σχέσης της κ. Farnsworth με τον αδερφό της, καθώς και τις αναδρομές που αποκάλυψαν την αληθινή φύση του John McBurney και τη πτυχή της σεξουαλικής φαντασίας αυτών των χαρακτήρων που αποτέλεσε...
Παρόλο που είναι ακόμα μια χολυγουντιανή ληστεία με ομήρους στα πρότυπα της Σκυλίσιας Μέρας, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε οτι είναι καλοφτιαγμένη, με έξυπνο σενάριο και φυσικά δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τις παρουσίες των Ντάνζελ Ουάσινγκτον και Κλάιβ Όουεν και τη σκηνοθεσία του Σπάικ Λι που μας κάνει να προσπαθούμε να μαντέψουμε τι τελικά συμβαίνει σε όλη τη διάρκειά της ταινίας....
Τσέρνομπιλ (2019)
Θυμάμαι καλά τη δεκαετία του 1980 και μπορώ να πω ότι οι συγγραφείς αυτής της ταινίας έκαναν μια τεράστια δουλειά για να δείξουν κάθε λεπτομέρεια του στο πως έμοιαζε ο κόσμος στην εποχή της Σοβιετικής ένωσης. Τα τηλέφωνα, τα ρούχα, τα μαλλιά, το ραγισμένο χρώμα στα περβάζια των παραθύρων, ακόμη και το τζάμι της πόρτας είναι παρόμοιο με αυτό που θυμάμαι. Αλλά το πιο σημαντικό πράγμα...