Σε ότι με αφορά, αυτή ήταν μια από τις καλύτερες παραγωγές του Γούντι Άλεν εδώ και χρόνια. Ασχολείται με ανθρώπους Ιταλούς και Αμερικανούς εγκλωβισμένους σε ποικίλες καταστάσεις στην αιώνια πόλη. Δεν είναι μόνο οι αστείες καταστάσεις, αλλά μπορούμε πραγματικά να καταλάβουμε πώς αυτοί οι άνθρωποι ξεφεύγουν από τις αντιπαραθέσεις για να ζήσουν μια κανονική ζωή. Από το απλό ζευγάρι...
Οι άνθρωποι είναι περίπλοκοι και ο συγγραφέας δεν αποφεύγει να εξετάσει τις αντιφατικές αντιλήψεις της ανθρώπινης φύσης και τις εύθραυστες συνδέσεις που δημιουργούν οι άνθρωποι μεταξύ τους. Για παράδειγμα η ψυχωτική της υπόθεσης τυχαίνει επίσης να είναι γοητευτική και γενναιόδωρη, γνωρίζει πώς να είναι κοινωνική αλλά τυχαίνει επίσης να είναι ψυχρή και μάλλον αδίστακτη. Η νεαρή γυναίκα...
Αρπακτικά Πτηνά και η Φαντασμαγορική Χειραφέτηση της Χάρλει Κουίν (2020)
Η Margot Robbie είναι αρκετά καλή ως Harley Quinn, ωστόσο, ακόμη και με αυτό, η ταινία είναι ένα βήμα πριν από το απόλυτα κακό. Η πλοκή είναι αδιάφορη, ο διάλογος είναι φρικτός, οι χαρακτήρες εκτός από τον Harley Quinn είναι άνευ σημασίας και βασικά οι παραγωγοί αδιαφορούν για τους οπαδούς των κόμικς. Υπήρχαν λίγες αστείες σκηνές και μερικές καλές σκηνές μάχης, αλλά αυτό δεν αλλάζει...